Ελληνικη ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης

Η συγχρονισμένη κολύμβηση είναι ένα από τα λίγα αθλήματα που αγωνίζονται μόνο γυναίκες .

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες η κάθε χώρα μπορεί να μετέχει σε ένα ντουέτο και σε ένα ομαδικό .

Γενικά η συγχρονισμένη κολύμβηση ξεκίνησε ως δημοφιλής ψυχαγωγία στις ΗΠΑ στη δεκαετία του 1930, δεν αναπτύχθηκε όμως σαν οργανωμένο σπορ παρά μόνο μετά το 1950. Αναγνωρίστηκε από τον διεθνή οργανισμό κολύμβησης, το 1952, ενώ το άθλημα περιλήφθηκε για πρώτη φορά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.

Οι προσπάθειες για ανάπτυξη της Συγχρονισμένης κολύμβησης στην Ελλάδα άρχισαν από το 1985. Το 1989 όμως ήταν σταθμός για την ιστορία του αθλήματος, όταν η Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος πήρε την απόφαση να αναπτύξει το άθλημα αυτό στη χώρα μας σε εθνικό επίπεδο. Άρχισε λοιπόν μία προσπάθεια με επίλεκτες αθλήτριες σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, όπως ο Βόλος – Κρήτη – Θεσσαλονίκη – Αθήνα, οι οποίες έκαναν προπόνηση με Ομοσπονδιακές προπονήτριες. Το 1990 πραγματοποιείται το Α΄ Πρωτάθλημα Συγχρονισμένης κολύμβησης Ανοικτής κατηγορίας στην Αθήνα. Το 1991 έρχεται στην Ελλάδα , η Ελληνικής καταγωγής πρωταθλήτρια Ρωσίας, Χριστίνα Θαλασσινίδου, η οποία στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες που έγιναν στην Αθήνα την ίδια χρονιά , κερδίζει το ασημένιο μετάλλιο , κάτι πρωτόγνωρο στον χώρο του υγρού στίβου. Το άθλημα με την επιτυχία αυτή είχε αντίκτυπο στους συλλόγους. Το Πρωτάθλημα του 1992 είχε μεγάλη ποικιλία διότι ήδη είχαν συμμετοχή 11 σύλλογοι από όλη την Ελλάδα. Συγχρόνως το 1992 έχουμε την μεγάλη επιτυχία της Χριστίνας Θαλασσινίδου στην Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης όπου κατέλαβε την 6η θέση. 

Φέτος η Ελληνικη ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης γύρισε με επτά μετάλλια (1 χρυσό στο Χάιλαιτ, 1 ασημένιο στο Κόμπο και 5 χάλκινα σε Τεχνικό και Ελεύθερο Ντουέτο, σε Τεχνικό και Ελεύθερο Μικτό Ντουέτο και σε Τεχνικό Ομαδικό) από το Κούνεο της Ιταλίας όπου πραγματοποιήθηκε το ευρωπαϊκό κύπελλο.